Σοκάκι Cafe

  • Εθνικής Αντιστάσεως 8, 21100, Ναύπλιο (Παλιά Πόλη)
  • T +30 27520 26032
  • F +30 27520 26032
  • E info@sokakicafe.gr
  • U http://www.sokakicafe.gr

Δεν ανήκει στα κρυμμένα μυστικά της πόλης. Δεν χρειάζεται να σου πω πολλά για αυτό. Δεν συναγωνίζεται κανένα άλλο στην κατηγορία του. Τα Δεν του, όσα κι αν είναι, υπολείπονται της υπόστασής του: Σοκάκι. Αν δεν το ξέρεις, μάλλον δεν έχεις πάει στο Ναύπλιο. Έτσι απλά.

Αν μου επιτρεπόταν να το ξαναβαφτίσω, θα το έλεγα Σουκ. Έτσι όπως λέγονται οι υπαίθριες αγορές στις χώρες της Ανατολής, οι γεμάτες χρώματα, αρώματα, κόσμο να πηγαινοέρχεται, βουητό. Θα ήταν ένα σουκ στο Μαρακές, εκεί όπου το κόκκινο βελούδο απλώνεται και βάφει ηδονικά γη και κτίρια. Το ίδιο σχεδόν χρώμα που απλώνεται στους τοίχους, έξω και μέσα, στο Σοκάκι.

Στη μεδίνα του Ναυπλίου
Μια ανάσα από την πλατεία Φιλελλήνων, στο πίσω μέρος της εκκλησιάς της Παναγίας, από το 1989 μετράει προϋπηρεσία και το γνωστό στέκι και η γυναίκα που κρύβεται πίσω από αυτό, η Σταματίνα, που το δημιούργησε. Μια εξωτική φιγούρα από μόνη της, βγαλμένη λες από σελίδες ταξιδιωτικού οδηγού, ταιριάζει τόσο ιδανικά στο δικό μου Σουκ. Ή μήπως το δικό της Σοκάκι είναι εικόνα και ομοίωσή της; Δεν λέει πολλά. Δεν την αδικώ. Μιλάει με τη δουλειά της τόσα χρόνια. Τα πολλά λόγια είναι χάσιμο χρόνου. Το Σοκάκι είναι το σπίτι της. Δεν λογίζεται χωρίς αυτό, εκείνο δεν υπάρχει χωρίς τη Σταματίνα.

Τα πάντα απρόσμενα, τα πάντα ζωή
Η διακοσμήτρια Αναστασία Πλέσσα, τη βοήθησε να το φτιάξει σαν ένα σπίτι ξεχωριστό, ζηλευτό, αποθεώνοντας το έθνικ mix & match στυλ. Σαν τη ζωή, τη γεμάτη ετερόκλητα στοιχεία και μικρές εκπλήξεις που ξορκίζουν τη μονοτονία. Τίποτα ίδιο, τίποτα βαρετό, τίποτα προβλέψιμο. Και όμως όλα στο σύνολό τους τόσο αρμονικά δοσμένα.
Στο εξωτερικό του, μια τζαμαρία σε σχήμα Π οριοθετεί το χώρο ανάμεσα σε τρεις πεζόδρομους, λες και σε προστατεύει όχι μόνο από τον άνεμο αλλά και από τα κακά πνεύματα. Λες και όποιος μπαίνει στο Σοκάκι, είναι ασφαλής, γίνεται προστατευόμενο μέλος του. Στα τραπεζάκια έξω βλέπω παρέες ωραίες, κυρίως 25χρονων και 30άρηδων, αλλά και μοντέρνων οικογενειών, να πίνουν το καφεδάκι τους απολαμβάνοντας τη μουσική που παίζει δυνατά, κάτω από τις μεγάλες γκρι ομπρέλες, που γράφουν «σοκάκι» με κίτρινα γράμματα. Στην πλαϊνή πλευρά πίσω από την εκκλησία, μια σύγχρονη γκέισσα στον τοίχο κάνει τη δική της δήλωση. Άπω Ανατολή. Στην αντίθετη πλευρά, πάνω σε έναν τεράστιο αμφορέα ένας δίσκος με πέτρες και μπουκάλια με λιωμένο κερί, μου θυμίζει το χρόνο του Νταλί που λιώνει. Στο πέρασμά του κάποιες παρέες μένουν ίδιες, άλλες εναλλάσσονται γύρω από τα μεγάλα στρογγυλά τραπέζια (η λέξη «ροτόντες» ουδόλως ταιριάζει εδώ). Πιο δίπλα, ένα ψηλό τραπέζι από ακατέργαστο ξύλο παρέα με τις καρέκλες του, έχουν ταξιδέψει από την μακρινή Ταϋλάνδη. Νοτιοανατολική Ασία. Φωτογραφίζω με το κινητό το ξύλινο καναπεδάκι που καταλήγει στην άκρη του σε βάρκα (ή τη βάρκα που έγινε καναπές, όπως το βλέπει κανείς). Μια σειρά μαύρα, μεγάλα μεταλλικά φανάρια με χρυσομπρούτζινα φύλλα στέκονται στον τοίχο, φωτίζουν, βουβοί παρατηρητές σε κουβέντες, φλερτ, έρωτες.  

Σαν το σπίτι ενός ταξιδευτή
Μπαίνω μέσα. Το πρώτο πράγμα που αντικρίζω είναι το ξύλινο μακρόστενο τραπέζι, με τις ψηλές καρέκλες, φυσικά και όχι σεταρισμένες, τουναντίον, διαφορετικές μεταξύ τους. Μου αρέσει να πίνω εδώ το ποτό μου με την παρέα μου και δίπλα να είναι μια άλλη παρέα, και πιο πέρα, στο ίδιο πάντα τραπέζι, ένα ζευγάρι να φιλιέται κάτω από το φωτιστικό με τα κρεμασμένα ανάποδα μπουκάλια!
Στα δεξιά, απλώνεται μια μεγάλη μπάρα από ξύλο. Σαφής σημειολογική ένδειξη: εδώ το ποτό είναι σοβαρή υπόθεση. Αριστερά, τραπέζια στρογγυλά, άλλα ξύλινα, άλλα σιδερένια, καρεκλίτσες διαφορετικές, διακοσμητικά ξυλόγλυπτα όπως αυτά που κουβαλάμε από υπερατλαντικά ταξίδια πίσω στο σπίτι, για να μένουν οι αναμνήσεις ζωντανές, το ταξίδι να σου θυμίζει την πορεία προς τον εσώτερο εαυτό σου. Στο βάθος, ο τοίχος στρωμένος με πλακάκι, σαν έργο τέχνης, μοιάζει με μαροκινό. «Είναι μαροκινό», μου λέει η Σταματίνα. Από κει ήρθε, μπήκε στον τοίχο και τα κομματάκια που περίσσεψαν μπήκαν στις βρυσούλες έξω. Ξεφυλλίζω στα γρήγορα τα περιοδικά και τα βιβλία στα ράφια, το βλέμμα μου πετάγεται στο βάθος, στα μαροκινά φανάρια. Μαρακές, και πάλι.  

Από ρούμι μέχρι…γάλα!
Παίρνω στα χέρια μου τον κατάλογο. Πάω στοίχημα πως έχουν καλό τσάι- ξέρεις, τσάι πίνουν και στις ζεστές χώρες της Ανατολής για να κατευνάσουν τη δίψα. Ναι, έχουν τα Dammann Freres (πράσινο με μέντα, μαύρο με περγαμόντο, μαύρο με 4 κόκκινα φρούτα, μμμ, τέλεια). Και καφέδες έχουν, ροφήματα (από γάλα και χαμομήλι μέχρι σοκολάτες!), φρέσκους χυμούς (καρότο, αχλάδι, πεπόνι, λεμόνι), μιλκ σέικ (απλά, σπέσιαλ ή σπέσιαλ με αλκοόλ), αναψυκτικά, πολλά, πολλά όμως ανθρακούχα, μπύρα, απεριτίφ, μπράντυ, λικέρ, ουίσκι, βότκες, ρούμι, τεκίλα, τζιν, σφηνάκια, cocktails special ή classic. Τι θες και δεν το βρίσκεις!

Κρέπες, οι αυθεντικές (σπάνιο είδος)
Εδώ όμως δεν πίνεις μόνο. Τρως. Και μπορείς να φας από τις 9 το πρωί μέχρι όσο πάει το βράδυ, αφού η κουζίνα είναι ανοιχτή όλη μέρα. Τι θα πάρεις; «Πρωινό, ομελέτες, κρέπες, γλυκές και αλμυρές, burgers, τοστ, σάντουιτς, club sandwich, σαλάτες, πλατό τυριών και αλλαντικών από όλη την Ελλάδα», μου εξηγεί η Σταματίνα. Στην εκφορά της λέξης «κρέπες», πιάνω μια ιστορία στον αέρα. Δεν αστοχώ. Την κρέπα την έχει δουλέψει, αν είναι δόκιμος αυτός ο όρος. Η ίδια, πριν από χρόνια πήγε σε μαγαζιά στην Αθήνα, μπήκε σε κουζίνες (όπως στην Αμάλθεια, στην Πλάκα), ρώτησε, της έδειξαν, έμαθε και κάπως έτσι το Σοκάκι έγινε το πρώτο που έφερε την κρέπα στο Ναύπλιο. 17 κρέπες αλμυρές και 15 γλυκές μετράω, παρακαλώ, και αναρωτιέμαι: μια αλμυρή με Φιλαδέλφεια, σολωμό και ρόκα ή μια σπέσιαλ φλαμπέ με μαρμελάδα, φρέσκα φρούτα, παγωτό, σαντιγύ και γραντ μαρνιέ;

Γλυκών ανάγνωσμα, η συνέχεια
Και εκεί που τείνω να αποφασίσω, κοιτάζω και τις βάφλες: Με φρούτο μπανάνα, με φρούτο φράουλα, με σοκολάτα πραλίνα, σοκολάτα κουβερτούρα, σοκολάτα γάλακτος ή σκέτη, με μπάλα παγωτό, απλό ή παρφέ. Ή μήπως να παραγγείλω ένα προφιτερόλ μπόνγκο με σαντιγύ και ζεστή σοκολάτα; Αν κάνεις δίαιτα, προτείνω μια ωραιότατη φρουτοσαλάτα ή μια γρανίτα σαμπάνια! Εγώ δίπλα θα είμαι να απολαμβάνω το τσάι και την κρέπα μου. Αλήθεια, στο Μαρακές τρώνε κρέπες;

Αυτό το ήξερες;
Στο ίδιο σημείο, παλιά, λειτουργούσε ένα καφενείο.


Στις επιλογές σου..
Καφές, Πρωινά, Γλυκά, Ποτά, Κρύα Πιάτα, Snacks, Wifi, Πακέτο

Περίοδος Λειτουργίας
Όλο το χρόνο

Ωράριο Λειτουργίας
Από τις 09:00π.μ.μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες


 

map
«Επιστροφή στη Λίστα
Developed by eproductions | Design S. Grammenos